Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16476 K.2012/7366

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.01.2010 tarih ve 2007/847-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, iş kazasına maruz kalan dava dışı.... tarafından açılan ve kesinleşen tazminat davası sonucunda kazanın meydana gelmesinde müvekkili kurum elemanının %30, davalının %20 ve müvekkilinin %50 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile talep edilen maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, hükmedilen tazminat miktarının tamamının müvekkili kurum tarafından icra dosyası kapsamında alacaklıya ödendiğini belirterek davalının kusur oranına isabet eden 65.049,04'TL'nın avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin kusur oranına isabet eden tazminat miktarını icra dosyası alacaklısına ödediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, haksız fiilin meydana geldiği yerin mahkemenin yetki sınırları içerisinde bulunduğu, dava konusu tazminata ilişkin olarak icra dosyası alacaklısı ile davalı arasında yapılan protokol gereği, davalı tarafça verilen 5 adet çek bedeli toplamı olan 75.000,00 TL'nin banka aracılığı ile ödendiği, bu hususta sunulan belgelere davacı tarafça itiraz edilmediği, davalının kendi kusuruna tekabül eden borcu ödediğinin anlaşılması karşısında davacının davalıya yönelik rücu hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.