Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/177 K.2011/16895

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2005 tarih ve 2004/203-2005/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/12/2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan Has Gıda San.Tic.A.Ş. avukatı ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen TPE vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ''PANDİ'' ibaresinin 29, 30 ve 32. sınıflarda marka olarak tescili için yaptığı başvurunun, davalı şirketin itirazı sonucunda, diğer davalı TPE'nce reddedildiğini, oysa redde mesnet markaların müvekkilinin marka başvurusuna konu işaret ile benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPE-YİDK'nun 12.03.2002 tarih ve 2002/M-504 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin redde mesnet '' Şekil + Panda '' markaları ile davacının marka tescil başvurusunda kullanılan "PANDİ '' ibaresinin, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, ayrıca davalı şirket markalarının tanınmış marka olduğu, 29 ve 30. sınıflardaki emtialar yönünden taraf markalarının aynı bulunduğu , 556 sayılı KHK'nin 8/4 . maddesinde belirtilen koşullar nedeniyle 32. sınıf emtialar yönünden de davacı başvurusunun tesciline engel oluşturacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.