Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1770 K.2010/6212

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 gün ve 2007/251 - 2007/302 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.11.2009 gün ve 2008/7163 - 2009/11601 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Hazine adına tescilli taşınmaz üzerinde turizm amaçlı tesis gerçekleştirmek ve işletmek için Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın izniyle faaliyet göstermek üzere kurulan davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı ortak ...’un payını diğer davalıya devir ettiğini, ancak Turizm Teşvik Yasası uyarınca gerekli iznin alınmadan devrin gerçekleştiğini, davalı şirketin pay defterine yazıldığını ileri sürerek, bu devrin mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... ile davalı Şirket vekili, davayı kabul ettiklerini açıklamıştır.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, Turizm Teşvik Yasası’nın 11.maddesinde belgeli yatırımcılar ile belgeli işletmecilerin, belgeye konu tesisin tümünün veya bir kısmının aynı amaçlarla kullanılmak üzere devredilmesi veya kiraya verilmesi ve ortaklık statüsünün değiştirilmesi ile işletme konularının turizm işletmesi niteliğini koruması kaydıyla kısmen veya tamamen değiştirilmesi için Bakanlıktan izin almaları zorunluluğunu düzenlediği, "ortaklık statüsünün" değiştirilmesi ibaresinin ortak veya pay değiştirilmesini değil, şirket türünün değiştirilmesi anlamına geldiği, pay devri için izin alınmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.