Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2074 K.2010/5833

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.10.2007 gün ve 2007/38-2007/220 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.12.2009 gün ve 2008/8145-2009/12558 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1991/128202 nolu "MERİNOS" ibareli markanın sahibi olduğunu, anılan markanın 425.000.000.000 TL karşılığında 29 yıllığına sadece "halı" emtiası yönünden kullanılması için davalı şirketle bir lisans (kiralama) sözleşmesi yapıldığını, davalının akde aykırı davranarak lisans verilen markayı "mobilya" ürünleri yönünden de kullanmaya başladığını, müvekkilinin markadan kaynaklanan hakkını ihlal ettiğini, anılan eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet ve akde aykırılık olduğunu ileri sürerek, dava konusu 1991/128202 nolu markanın davalı tarafından "halı" ürünleri haricinde kullanılmasının engellenmesine, sözleşmeye aykırı davranışların giderilmesine ve yaratılan haksız rekabetin men'ine, söz konusu fiilin ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin pazarladığı mobilyalarda davacıdan kiraladığı çekişmeli markayı değil, kendi adına tescilli bulunan markaları kullandığını, kendi adına tescilli markaları kullanmak eyleminde yasaya aykırı bir yön bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekili müvekkili adına tescilli markanın sadece halılar için kullanılmasına izin verildiğini, bu nedenle mobilyalar yönünden kullanılmasının doğru olmadığını ileri sürmüş ise de davacı markasının mobilyalar yönünden tescilli olmadığı, "MERİNOS" ibareli markanın mobilyalar yönünden davalı şirket adına önceden tescil ettirildiği, davalı şirketin eyleminin adına tescil ettirilmiş markayı tescilli bulunduğu mobilyalar yönünden kullanmaktan ibaret olduğu,

böyle bir eylem ise KHK'nin 9. maddesi anlamında tamamen yasaya uygun bir davranış biçimi olup, bunun marka ihlali veya haksız rekabet olduğunu ileri sürmenin doğru olmayacağı, ayrıca bu kullanım biçiminin taraflar arasında düzenlenmiş marka lisans sözleşmesini de ihlal etmediği, bunun ileri sürülebilmesi için öncelikle davalı şirket adına tescil ettirilmiş markanın hükümsüz kılınması gerektiği, gerek dava, gerekse karar tarihi itibariyle böyle bir sonuç elde edilmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.