Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/209 K.2010/4156

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2008 gün ve 2007/371-2008/28 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/6021-2009/10376 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, inşaat işleri alanında faaliyet gösteren müvekkili şirketin üstlendiği Fethiye-Çameli yol yapım işleri sırasında ödemelerin devlet tarafından aksaması üzerine iş yapamaz duruma düştüğü, bu sırada şirketi tek başına yöneten davalının borçların ödenmesi ve işlerin tasfiyesinde yetkilendirildiğini, ancak şirkete ait iş makinalarının gerçek satış bedellerinin defterlerine yansıtılmadığı gibi, bazılarının geç intikal ettirildiğini, bir kısım alacak ve tahsilatların zimmete geçirildiğini, davalının şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, 2 milyar liranın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin büyük gayret ve şahsi çabaları ile şirket borçlarını tasfiye ettiğini, en zor dönemde şirketi yalnız bırakan davacı şirketin diğer ortağının iyiniyetli olmadığını, müvekkilinin bir borcu veya zimmetinde para olmadığı gibi, alacaklı durumunda olduğunu belirterek, asıl davanın reddine, karşılık davada da, şimdilik 1 milyar liranın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın, asıl davacı yararına eksik inceleme gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyulmuş, toplanan kanıtlara göre asıl davanın reddine, karşı davada verilen hükmün kesinlemiş olması nedeniyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,kararın asıl davada davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.10.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.