Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2448 K.2010/2845

Taraflar arasında görülen davada Tokat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.05.2008 tarih ve 2006/383-2008/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davalının 20.11.2006 tarihli ihtarnameyi müvekkiline göndererek 13.058,00 TL aidat borcunun ödenmesini istediğini ancak müvekkilinin gerçekte aidat borcunun sadece 5.504,00 TL olduğunu ileri sürerek, kabul ettiği bu miktar dışında davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aidat borcunun bulunduğunu ve menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının aidat ödemeleri toplamının 44.475,00 TL olduğu, ihtarnamede davalı kooperatifin belirttiği borç miktarından bu ödeme tutarı düşüldüğünde davacı ortağın borçlu olduğu miktarın 8.445,00 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 8.445,00 TL borçlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, kooperatif ortağı olan davacıya gönderilen ihtarnamede belirtilen miktarda borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacıya ait otomobilin kooperatif tarafından satılmak suretiyle 2.420,00 TL’lik kısmının aidat borcundan mahsup edildiği ve bakiye satış tutarı 2.940.00 TL’nin davacıya iadesi yönünde kooperatif yönetim kurulunca karar alındığı hususları dosya kapsamından sabittir. Ancak bu iadesi kararlaştırılan miktarın davacıya ödenip ödenmediği hususu üzerinde mahkemece durulmadan bilirkişi raporuna göre menfi tespit talebi kısmen kabul edilmiştir.

Oysa mahkemece, davacı tarafından kooperatife teslim edilerek satılan aracın satış tutarından aidat borcunun mahsubu sonrası davacıya iade edilmesi yönünde yönetim kurulunda karar alınan bakiye tutar olan 2.940,00 TL’nin davacıya ödenip ödenmediğinin usulünce tespiti ile ispat külfetinin davalı tarafta olduğu da değerlendirilerek bu paranın akıbeti belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.