KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2509 E., 2011/14008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2011
- Mahkemesi
- İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2009 tarih ve 2007/62 - 209/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ev tekstili alanında faaliyet gösterdiğini, tül perde deseni konusunda 2005 yılında tescil edilen tasarımlarının bulunduğunu, bu tasarımların davalı tarafından taklit edilerek düşük kalite ile satışa sunulduğunu, müvekkilinin zarara uğradığını, ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 10.000 TL zararın tazminini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davalının kullandığı bir kısım perde deseninin davacının çoklu tasarım tescil belgelerinde yer alan 2005 05238 nolu çoklu tasarımın 6. sırasındaki desenin hemen hemen birebir aynısı olduğu, davalının eyleminin 554 sayılı KHK’ nın 48/1-a maddesi gereğince tasarım hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davalının defter ve faturalarında yapılan incelemede, dava konusu tasarımın kullanıldığı ürün satışlarının miktarının ne olduğu kesin olarak tespit edilemediği,
hesap bilirkişisi tarafından davalının 2006 yılı satış verilerine göre, başabaş noktası yöntemine göre yapılan hesaplama sonucunda 8.082,29 TL gelir elde etmiş olabileceğinin belirtildiği, yapılan bu hesaplamanın makul ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.082,29 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2509, K. 2011/14008, 17 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama