Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2514 K.2010/5829

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2007 gün ve 2006/388-2007/290 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.11.2009 gün ve 2008/7338-2009/11742 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun süredir turizm sektöründe faaliyet göstermekte olup “Green Park” markasını meşhur ve maruf bir hale getirdiğini, bu ibareden oluşan markalarının TPE nezdinde müvekkili adına tescilli bulunduğunu, ancak davalı şirket tarafından müvekkili şirkete ait markaların esas unsuru olan “Green Park” ibaresi kullanılmak suretiyle 16.09.2004 tarihinde “Dorukkaya Green Park” ibaresinin marka olarak davalı adına tescil ettirildiğini, anılan ibarenin müvekkili şirket tarafından yaklaşık on yıllık bir kullanım sonucu tanıtılarak meşhur ve maruf bir hale getirilmiş olduğunu,

müvekkiline ait markalar ile davalının söz konusu markasının iltibasa yol açabilecek nitelikte bulunduğunu, markaların kapsadığı mal ve hizmetlerin de ayniyet taşıdığını, davalının anılan markasının kullanım ve tescil tarihinin müvekkilinin markalarından sonra olduğunu, bu nedenlerle davalı adına tescilli olan markanın müvekkili şirket adına tescilli “The Green Park Hotel” ve “Green Park” ibaresini taşıyan markalarla iltibas yaratacağını, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, “Dorukkaya Green” markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Dorukkaya Green Park” ismini ormanlık alanda bulunan otelini ifade etmek amacıyla tescil ettirmiş olduğunu, bu ismi taşıyan otelin 1995 yılında faaliyete başladığını, markaların benzer olmadığını, müvekkilinin markasının tescilli olduğundan koruma altında bulunduğunu, davacının markasının tanınmış olduğu yönündeki iddianın da bir dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markalarının temel ve vurgulayıcı unsurunun “The Green Park” olduğu, davalı markasının da asıl unsurunun “Greenpark” ibaresi olup, davalının markayı birçok yerde bu ibareyi öne çıkartarak kullanmış olduğu, taraf markaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde 8/1(b) anlamında benzer ve iltibas yaratacak mahiyette bulundukları, davacının ilk kullanımının davalıdan önce 1996 yılına rastladığı, “Green Park” ibaresi üzerinde gerçek hak sahibinin davacı olduğu,

davalının kullanımının davacının tescilli markaları ile iltibas yaratabileceği, ayrıca söz konusu ibarenin herkes tarafından kullanılabilecek tasviri işaretlerden olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının markasının 39 ve 43.sınıfın 02 alt sınıfında hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 43.sınıfın 01 alt sınıfında tescilin devamına dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.