Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/255 K.2011/7638

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.10.2009 tarih ve 2007/210 - 2009/489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla 06.10.2006, 07.10.2006 ve 08.10.2006 tarihlerinde toplam 65.000,00YTL’nin tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını, müvekkilinin manevi zarara da uğradığını ileri sürerek, 65.000,00 YTL maddi ve 20.000,00 YTL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şifresinin davacının kusurlu hareketiyle ele geçirilip, şifre değiştirilerek paranın havale edildiğine ilişkin somut ve teknik bir delil bulunmadığı, davacının hesaptan para çeken şahıslar ile işbirliği yaptığına ilişkin de veri olmadığı, teknik imkanları çok geniş olan bankanın basiretli bir tacir gibi sahteliği önleyici tedbirleri alması gerekip bankanın objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğu, davacının müterafık kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 65.000,00TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.