Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2575 K.2010/10506

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.02.2008 tarih ve 2005/510-2008/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirket ile müvekkileri arasında taşıma işinden dolayı cari hesap ilişkisinin bulunduğunu, taraflar arasında borcun tasfiyesine ilişkin yapılan anlaşmaya göre davalıya 20.000 USD borçlu olunduğunun kabul edildiği, bu bedelin müvekkilleri tarafından davalıya ödendiği halde teminat amaçlı verilen 20.000 USD bedelli bononun davalı tarafından takibe konulduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılardan alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların davalı şirkete 19.540 USD ödeme yaptıkları bakiye 460 USD borcun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne davacıların davalı şirkete 19.560 USD borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.