Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2623 K.2012/2098

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2007/111-2009/295 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14/02/2012 gününde hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalılardan Pandas Deri ve Tekstil Ürünleri Satici Ltd.

Şti. vekili Av. ...geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı TPE vekili duruşmaya gelmedi, duruşmada hazır bulunan taraflar dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait “MRPANDAS” başvuru ile müvekkili adına tescilli “PANDA” markası arasında benzerlik olduğu gerekçesi ile davalı TPE nezdinde itirazda bulunduklarını, itirazlarının TPE YİDK tarafından 2007-M-182 sayılı karar ile reddedildiğini, müvekkili adına tescilli tanınmış “PANDA” markası ile davalı tarafın tescil talebinde bulunduğu “MRPANDAS” ibarelerinin esaslı unsurunu oluşturan “PANDA” kelimelerinin aynı olduğu gibi tescil sınıflarının da aynı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, MRPANDAS markasının tescile uygun olmadığının tespiti ile tescil işlemleri tamamlanmış ise sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan karar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı Pandas Deri ve Tekstil Ürünleri Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili firmanın markasını bir bütün halinde bıraktığı izlenimin dikkate alınarak incelenmesi gerektiğini, “MRPANDAS” markasının davacı “PANDA” markası ile seri marka oluşturduğu iddiasının haksız olduğunu, markaların benzer olmadığını, sınıfların farklı olduğunu, “PANDA” esas unsurlu bir çok markanın tescilinin TPE nezdinde yapılmış olduğunu, davacı markasının tanınmış da olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait marka ile davacı markaları arasında KHK’nın 7/1/b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, “PANDA” ibaresinin markaların esaslı unsuru konumunda olduğu, davacı markalarında esaslı unsurlar arasında yer alan “PANDA” ibaresinin fonetik ve kavramsal olarak aynısı davalıya ait “MRPANDAS” markasında yer aldığından, “MR” kelimesinin İngilizcede “soyadından önce kullanılan bir kelime olması” ve “bay” anlamına gelmesi,

“PANDAS” kelimesinde bulunan “s” ekinin İngilizcede iyelik eki ve aynı zamanda anlama göre çoğul eki olması nedeniyle ayırt ediciliklerinin orta düzeyli tüketici nezdinde zayıf olması, davalıya ait markanın, türev marka tescili yoğun olan davacı markasının türevi olarak algılanabilmesinin muhtemel olması, bu markalar arasında görsel olarak farklılık bulunmasına rağmen, “PANDA” ibaresindeki fonetik ve kavramsal ayniyetten dolayı KHK’nın 8/1/b maddesi anlamında markalar arasında benzerliğin bulunduğu,

2004 19692 tescil no’lu “PANDA+ŞEKİL” markası her ne kadar 35. sınıfta tescilli bulunsa da başvuru tarihinin sonraki döneme ait olması sebebi ile değerlendirmede dikkate alınmadığı, markalar arasında benzerlik bulunmakla birlikte sınıflar arasında ayniyet ve benzerlik bulunmamasından dolayı markalar arasında KHK’nın 8/b maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı,

davacıya ait 83824 tescil no’lu “PANDA+ŞEKİL” markasının 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olarak kabul edilmesi gerektiği ancak, davalı markasının emtia listesinde yer alan ürün ve hizmetler ile davacı markasındaki ürünlerin kullanılma nedenlerinin ve kullanılma sürelerinin benzerlik göstermemesi, hizmet ve ürünlerin pazara sunulduğu perakendeci ve hizmet sağlayıcıların farklı olması, davacı markalarının gıda sektörü ile bütünleşmiş markalar olması,

davacı ürünlerinin davalı markasını taşıyan hizmet ve mal sağlayıcılarda satılmasının fiilen mümkün olmaması nedenleriyle, hedef kitlenin markaları karıştırma olanağının bulunmadığı, davacının tanınmışlığından dolayı davalının haksız yarar sağlayacağına ilişkin somut bir verinin bulunmadığı, sadece tanınmışlıktan dolayı bu unsurun var olduğunun söylenmesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.