Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2912 K.2012/2091

Taraflar arasında görülen davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 tarih ve 2008/207 - 2009/466 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalı vekilleri Av.... ve Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan yaş sebze ve meyve emtiasının, Türkiye'den Hollanda, Almanya ve İngiltere'ye taşınması için davalıya teslim edildiğini, davalının aracının ısısının +1 °c olması gerekirken - 3,9 °c'ye kadar düşmesi nedeniyle emteanın (71.279) TL tutarında uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, şimdilik (39.289) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Antakya Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, hasar bedelinin tamamının davacıya ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak hasara uğrayan emtianın değerinin (37.386,36) Euro olduğu, bu emtianın (16.491,41) TL'na satıldığı, davacının (20.894,95) Euro karşılığı (37.295,40) TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (37.295,40) TL'nın 01.02.2008 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, emtea nakliyat sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekilince süresinde sunulan cevap dilekçesi ile CMR Konvansiyonu’nun 31. maddesine göre davanın müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Antakya Mahkemeleri’nde açılması gerektiği savunulmuş, mahkemece 23.12.2008 tarihli oturumda hiçbir gerekçe gösterilmeden davalının yerinde görülmeyen yetki itirazının reddine karar verilmiştir.

Oysa, CMR Konvansiyonu’nun 31/1. maddesi uyarınca, bu sözleşmeye göre yapılan taşımalardan ortaya çıkan davalar, taraflar arasında anlaşma ile belirlenmiş akit taraf mahkemelerinde, davalının ikametgahı mahkemesinde veya taşıma sözleşmesinin akdedildiği esas işyerinin veya şubesinin veyahut acentesinin bulunduğu yerde veya taşımacının yükü aldığı yerde veya teslim yeri olarak gösterilen yerde açılabilir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı taşıyan ile davacının sigorta ettireni taşıtan arasında düzenlenen 12.06.2007 tarihli hamule senedine göre, emteanın teslim alındığı yerin ve hamule senedinin tanzim yerinin Bursa olduğu ve davalının Adana’da bir şubesinin bulunduğu, davalı tarafından düzenlenen aynı tarihli taşıma ücreti faturasında, malların Adana’dan yükleneceği belirtildiği halde Adana yazısının üstünde (Adana ibaresinin çizilip çizilmediği de anlaşılamayan bir şekilde) Bursa ibaresinin yazdığı, emteaya ilişkin dolaşım sertifikalarının ve gümrük beyannamelerinin ise Bursa’da düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla bu bilgi ve belgeler, Adana Mahkemeleri’nin yetkili olup olmadığı konusunda bir karar verilebilmesi için yeterli değildir.

Bu durum karşısında mahkemece, CMR Konvansiyonu’nun anılan hükmü de dikkate alınarak, mahkemenin yetkili olup olmadığının araştırılıp incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz incelemeye dayanılarak ve hiçbir gerekçe gösterilmeden davalının yetki itirazının reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.