KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2919 E., 2012/2090 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2008/422-2009/830 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14/02/2012 gününde davacı vekili Av. ... ile davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili Av. ...geldiler, davetiye tebliğine rağmen fer'i müdahil gelmedi, duruşmada hazır bulunan taraflar dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 3813 SK. ile milli takım hakkında her türlü düzenlemeyi yapmak, bu çerçevede marka, renk, logo v.b hakların kullanımının sponsorluk sözleşmeleri ile devretmek hakkına sahip olduğunu, davalının ise müvekkilinden izin almadan özellikle milli maçlarda yayımladığı dava konusu reklamları ile milli takım öğelerini kullanarak sponsorluk algısı yarattığını ileri sürerek, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacının sponsoru olmadığı halde iltibas suretiyle haksız rekabet oluşturacak şekilde reklamlarında milli takımın tanıtıcı öğelerini kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2919, K. 2012/2090, 16 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama