Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3314 K.2011/15355

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2009 tarih ve 2007/254-2009/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1975/90386 no’lu, “DİXİ” ibareli, 3. sınıfda tescilli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirkete ait 2005/16177 nolu, 3. sınıfda “DİŞİ” ibareli tescil başvurusunun müvekkiline ait markayla benzer olması nedeniyle tescilinin önlenmesi için müvekkilince yapılan itirazın, davalılardan TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2007/M-2720 nolu kararının iptaline, davalı şirketin markasının hükümsüzlüğüne ve müvekkili markasının tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında aynı tür emtialar açısından 556 Sayılı KHK nin 8/1-b maddesi uyarınca iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2007/M–2720 nolu TPE YİDK kararının “deterjanlar, çamaşır suyu, çamaşır kolası, çivit, arap sabunu, yumuşatıcılar, kireçlenmeyi önleyiciler, granül sabun, cam silme maddeleri, ağartma ve parlatma maddeleri, şampuanlar, saç bakımı ile ilgili maddeler, duş jelleri, petrolyum jelleri, sabunlar, pastalar ve sabun üretiminde kullanılan doğal ürünler” emtiaları açısından iptaline ve davalıya ait 2005/16177 nolu markanın anılan emtialar için hükümsüzlüğüne, sair istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Davalılardan Hunca Kozmetik AŞ vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; mahkemenin gerekçeli kararı bu davalı vekiline 28.01.2010 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK 437/1.maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 15.02.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir

2) Davalılardan TPE vekilinin temyiz istemine gelince dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılardan banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.