KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/34 E., 2011/10325 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2009 tarih ve 2007/91-2009/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait kömür madeni arama ruhsatının tarafların ortak oldukları davalı şirkete müvekkili tarafından devredileceği ve davalı ...’in de kömürün çıkarılmasına kadar yapılacak tüm işletme masraflarını karşılayacağı konusunda tarafların anlaştıklarını, müvekkilinin edimini yerine getirerek, maden arama ruhsatını davalı şirkete devrettiğini, ancak davalı ...’in edimini yerine getirmemesi nedeniyle kömür çıkarılamamasından dolayı şirketin kar elde edemediğini, dolayısı ile müvekkilinin de şirket karından mahrum kaldığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ortağı olduğu şirketin faaliyete geçmemesi nedeniyle yoksun kalınan kar kaybı zararını şirketten isteyemeyeceği, sermaye borcunu ödemediği iddia edilen davalı ortağın ise sermaye borcunu ödemesi hususunda usulüne uygun davet edilmediği, bu itibarla davacının kar kaybı zararını davalılardan istememesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/34, K. 2011/10325, 13 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama