KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/346 E., 2010/2213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.10.2007 gün ve 2007/96-2007/228 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.10.2009 gün ve 2008/679-2009/10818 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “PETİTO ŞOKOÇOK” ibareli markasını uluslararası 05, 29, 30. sınıflara bağlı emtialar için koruma altına almak gerekçesiyle 23.07.2004 tarihinde marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi tarafından davalı şirket adına tescilli “TUT-SAN” ŞOKOSOK+Şekil” markasına benzerliği gerekçesiyle, bazı mal ve hizmetlerin çıkarılmasına karar verildiğini, müvekkilince yapılan itirazın davalı TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa ki taraf markalarının benzer olmayıp emtialarında farklı olduğunu ileri sürerek, 26.02.2007 gün ve 2007-M-259 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, başvurunun reddi yönünde tesis edilmiş kurul kararının hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce onanmıştır.
Bu defa davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/346, K. 2010/2213, 26 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama