KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/361 E., 2011/8113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2009 tarih ve 2008/113-2009/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşımadan kaynaklanan ticari ilişki bulunduğunu, 11.061,55 TL alacaklarının ödenmediğinden bahisle hakkında takip yaptıklarını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini, takip sonrası 2.500 TL ödendiğini ileri sürerek, bakiye 8.561,55 TL yönünden itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takip talebinde istenen % 29 faiz oranının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşımadan kaynaklanan ilişki bulunduğu, davacının 11.061,55 TL alacağının olduğu, bunun 2.500 TL kısmının ödendiği, bakiye alacağın 8.561,55 TL olduğu, takip tarihinden itibaren % 29'u aşmamak üzere değişen oranlarda reeskont faizi uygulanması gerektiği, alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline, takibin 8.561,55 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren yıllık % 29'u aşmamak üzere değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/361, K. 2011/8113, 4 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama