Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4190 K.2011/8126

Taraflar arasındaki davadan dolayı Nizip Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2009 gün ve 2006/237-2009/167 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Mahkeme ilamı, davacı vekiline 10.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, aynı vekil tarafından HUMK`nun 437/1. madde hükmünde yazılı 8 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 21.12.2009 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. madde hükmüne göre de süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu konuda karar verebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz istemine gelince, HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000.000.000 TL’sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan miktar 01.01.2009 tarihi itibariyle 1.400 TL’na çıkarılmıştır.

Somut olayda mahkemece 06.03.2009 tarihinde 2.366 TL talepli davanın, kısmen kabulüne, 47,60 TL'nın davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda temyize konu miktarın hüküm tarihi itibarı ile yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.