Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4368 K.2011/15971

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.10.2009 tarih ve 2009/307 - 2009/464 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalı Bankanın çarşı şubesi müdürünün gerçekleştirdiği bir takım usulsüz işlemlerle müvekkillerinden topladığı mevduatını banka kayıtlarına intikal ettirmemesine karşılık, bu mevduatlardan bankanın adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğunu iddia ederek, asıl davada davacı ... için 2.300 TL, birleşen davada ... için 1.750 TL’nın faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılar ile banka arasında bankayı borç altına sokabilecek geçerli bir işlem ve belge bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 19.03.2009 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı banka müdürünün müşterilerin yatırdığı mevduatları banka sistemine kaydetmek yerine kendi şahsi kayıtlarını kullanarak işlem yaptığı, davacıların banka müdürünün sistemin bozuk olduğunu beyan etmesi karşısında hesap cüzdanı almadıkları, bir güven kurumu olan bankanın çalıştırdığı müdürün eylemlerinden ve müşterilere verdiği zarardan sorumlu olduğu,

davacıların davalı bankaya çektikleri ihtarname ile 7 günlük süre tanıdıkları ve davalı bankanın 01.11.2002 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 2.300 TL ve davacı Kadriye için 1.750 TL’nın 01.11.2002 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.