Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4399 K.2010/5390

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 gün ve 2006/514-2008/742 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.01.2010 gün ve 2009/3683-2010/264 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İstanbul Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü’nün İstanbul iline bağlı civar köy yollarının trafik işaret ve levhalarının yapımı ile ilgili olarak açmış olduğu ihaleleri kazandığını, idare ile yapılan sözleşme gereğince kesin kabul tarihine kadar geçerli olmak üzere ve tüm riskleri kapsayacak nitelikte “All Risk Montaj Sigortası” yaptırılması zorunluluğu getirilmesi nedeniyle davalı şirket nezdinde sigorta poliçeleri akdedildiğini, geçici kabul tarihinden önce malzemelerin yerlerine monte edilerek Köy Hizmetleri İl Müdürlüğüne haber verildiğini,

ancak idare elemanlarınca yapılan inceleme ve sayımlar sonucunda eksik levha ve direkler olduğunun 19.12.2000 tarihinde müvekkiline bildirildiğini, söz konusu trafik işaret levha ve direklerinin hırsızlarca çalındığının anlaşılması üzerine davalı şirket acentesine durumun 21.12.2000 tarihinde ihbar edildiğini, ancak davalı sigortacının geçici kabul tarihinden sonraki dönemde meydana gelen hırsızlıklardan kaynaklanan hasar ve ziyadan sorumlu tutulamayacaklarını,

geçici kabul tarihinden önce meydana gelen hırsızlıkların ise her birinin ise ayrı bir hasar sayılacağı ve söz konusu münferit hasarların da muafiyet altında kaldığını ileri sürerek tazminat ödemediğini beyanla 36.899.762.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Köy Hizmetlerinin 19.12.2000 tarihli yazısında hırsızlıktan değil, işin noksan yapıldığından bahsedildiğini, hırsızlık olayını kanıtlayacak resmi bir zabıt bulunmadığını, hırsızlık olaylarının hepsinin geçici kabulden sonra meydana geldiğini,

PGŞ’nın 3/i maddesi uyarınca tazminat talebinin teminat dışında kaldığını, muhtelif tarihlerde gerçekleştiği ileri sürülen hırsızlıkların tek bir olay olarak kabul edilemeyeceği, her bir hasar talebinin 2000 USD muafiyetin altında kaldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 7.2.2006 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 21.660,92 YTL’nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.1.2010 tarihli ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.