Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4625 K.2011/15939

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/26-2009/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.200 TL nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından izni ve bilgisi dışında internet bankacılığı yoluyla 3. şahıs hesaplarına havale yapıldığını, bankanın bloke işlemi uygulamasına kadar 11.300 TL’nin karşı tarafça çekildiğini, davalının internet bankacılığı sisteminin işletilmesindeki kusurlu davranışları sonucu zarara sebep olduğunu ileri sürerek, 11.300 TL’nin ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın internet bankacılığı hizmeti güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını, davacının kendi kusurlu hareketleri nedeniyle zarara sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı bankanın dolandırıcılığı önleyecek mahiyette ek güvenlik tedbirlerini almadığından %75 oranında, davacının ise internet bankacılığından yararlanmanın sakıncalarını bilmesine rağmen mevcut hizmetten faydalanma yoluna gitmesi nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.275 TL’nin davalıdan ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.