Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4668 K.2010/6996

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.06.2008 gün ve 2007/262-2008/214 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.01.2010 gün ve 2008/9758-2010/915 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin 19.06.2007 tarihinde feshedilmiş olduğunu, müvekkili şirket kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu acentenin müvekkili şirkete (579.675,98) YTL borcunun bulunduğunun tespit edildiğini, diğer davalıların acentenin borcuna müşterek ve müteselsil kefil olmaları nedeniyle borçtan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla (579.675,98) YTL’nin fesih tarihinden itibaren aylık % 10 faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının alacağının poliçe primlerinden kaynaklandığını, poliçe primlerinin tamamının müvekkilleri tarafından tahsil edilmediğini, davacının alacağının ipoteklerle zaten teminat altına alınmış olduğunu, davanın mükerrer tahsilat amacına yönelik bulunduğunu savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 509.038,84 YTL.’nın 19.06.2007 fesih tarihinden itibaren yıllık % 120 oranında temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.