Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4704 K.2011/15258

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2009 tarih ve 2008/151-2009/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili.

Müvekkilinin 2003/25128 kod numaralı “HILLSIDE" ve 2003/25129 sayılı ve "HILL" ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “SHINE HILL" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2006/38797 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de "'HILL' kelimesinin tepe anlamına geldiği ve özellikle yerleşim yerlerinin,

sitelerin adlandırılmasında sıkça kullanıldığı" gerekçesiyle YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin HILL markasına büyük yatırımlar yaptığını ve tanınır hale getirdiğini, bu nedenle YİDK kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2008-M-434 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde 2006/38797 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı başvuru ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını, anlamsal olarak da farklı olduğunu ve karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Harput İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davalının başvurusu ile davacının markaları arasında, okunuş ve anlam açısından benzerlik bulunması, işitsel olarak da birbirlerine benzemesi karşısında, başvurunun ilişkin bulunduğu tüm hizmetler bakımından 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.