Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4718 K.2010/4512

Taraflar arasında görülen davada Şarkikaraağaç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 tarih ve 2007/35 - 2008/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.12.2001 tarihinde davalı bankanın Yenişarbademli Şubesi’ndeki vadeli hesabına 17.809.055.408TL yatırdığını, kendisine banka hesap cüzdanı verildiğini, 24.07.2006 tarihinde para çekmek istediğinde hesabında mevduat bulunmadığının bildirildiğini, zararının banka tarafından giderilmesi gerektiğini ileri sürerek, 17.809,06 YTL’nin yatırma tarihindeki koşullarla dava tarihine kadar bankanın vadeli hesaplara uyguladığı en yüksek faiz oranıyla hesaplanan faizi ve dava tarihinden sonrası için mevduat hesabına uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslahla 54.681,06 YTL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka müfettişi tarafından yapılan soruşturma sonucunda davacının yeğeni olan ve müvekkil banka şubesinde güvenlik görevlisi olarak çalışan ... tarafından başka bir personelin şifre ve parafı ile düzenlediği fişler kullanılarak davacının hesabından 19.759,70 YTL’nın çekildiğinin anlaşıldığı, Yenişarbademli gibi küçük bir yerde davacının uzun bir süre hesabını kontrol etmemesinin, parasının çekildiğinden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, dava dışı ...’in idari soruşturma kapsamında verdiği ifadesine göre hesaptan para çekilmesine davacının sözlü muvafakatının olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın Yenişarbademli Şubesi’nde 28.12.2001 tarihinde 17.819,06 YTL tutarında vadeli mevduat hesabı açtırdığı, 2006 yılı yaz ayında para çekmek istediğinde hesabında para bulunmadığını öğrendiği, hesaptaki paranın teftiş raporu ve banka kayıtlarına göre ... tarafından çekildiğinin tespit edildiği, bankanın gerekli denetim görevini yerine getirmediği, personelin verdiği zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 54.681,06 YTL’nın 30.000,00 YTL’lık kısmına dava tarihinden itibaren, bakiyesinin (24.681,06 YTL) ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ve faize ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, yürürlükte bulunan 5230 sayılı Pamukbank Türk Anonim Şirketi'nin Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 11 nci maddesi uyarınca 4603 Sayılı Kanun’a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalar için yargı harcı muafiyeti getirilmiştir.

Buna göre kanun kapsamındaki bankalardan olan T.C.Ziraat Bankası A.Ş.'nin harçtan muafiyeti mahkemeler nezdinde açtığı veya açacağı davalara ilişkin olup, aleyhine açılmış veya açılacak davalarla ilgili değildir. Somut olayda, anılan banka davalı konumunda bulunduğundan bir başka anlatımla, aleyhine dava açılmış olduğundan açıklanan kanuni düzenleme uyarınca harçtan muaf değildir.

Davacının yatırmış olduğu harcın kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken nispi karar harcından mahsubu ile bakiye karar harcının davalı bankadan tahsili ile hazineye irat kaydına davacının yatırdığı peşin karar harcının da davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu gerekçesiyle davalı bankadan harç alınmasına yer olmadığına, davacının haklı çıkma oranına göre peşin yatırdığı harçtan takdiren 500,00 YTL’nın talep halinde davacıya iadesine,

bakiyesinin davacı uhdesinde bırakılmasına karar verilmesi doğru değilse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.