Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4823 K.2011/15739

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2010 tarih ve 2009/316-2010/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı aleyhine Bremen Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davada mahkemece 10.123,58 Euronun 11/04/2000 tarihinden itibaren %5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kararın 19/09/2007 tarihinde kesinleştiğini, kararın Türkçe’ye çevirisinin T.C. Hannover Başkonsolosluğu tarafından onaylandığını, davalı şirketin mal kaçırma tehlikesi bulunduğunu belirterek; şirket mal varlığı üzerine alacak miktarı kadar tedbir konulmasına, Bremen Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre, davaya konu yabancı mahkeme kararının davalıya usulüne uygun tebliğ edilmediği, kararın postaya verilme tarihinin tebliğ tarihi sayıldığı, tebligat hükümlerinin kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece re’sen nazara alınacağı, ortada kesinleşmiş mahkeme kararı olmadığı, yabancı mahkeme kararı kesinleşmedikçe tenfizinin de mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararındaki cevap dilekçesine ve karar tarihine ilişkin yanlışlıkların maddi hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.