Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5092 K.2011/16660

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/12/2009 tarih ve 2008/302-2009/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı(karşı davalı) vekili, asıl davada, müvekkilinin bankada bulunan mevduatından para çekmek istediğinde borcunun bulunduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, oysa bankaya borcunun bulunmadığını ileri sürerek, bankada bulunan 11.309,54-YTL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı(karşı davacı) vekili, müvekkili banka ile karşı taraf arasında kurulu bulunan üye işyeri sözleşmesi ile işyerine konulan pos makinesi üzerinden yapılan alışverişlere ilişkin olarak, hata sonucu komisyon alacakları kesilmeden davacı(karşı davalı)ya para ödendiğini, bu nedenle sözleşmede öngörülen hak kullanılmak suretiyle daha sonra ödeme yapılmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı(karşı davalı)ya fazladan ödenen 14.291,51-YTL’nin temerrüt faiziyle müvekkili bankaya iadesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 20/03/2008 tarih 2007/1893 Esas, 2008/3603 Karar numaralı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişiye bankanın komisyon alacağı hesap ettirilmek suretiyle davacı(karşı davalı)nın davasının reddine, davalı(karşı davacı)nın davasının kısmen kabulü, kısmen reddi ile 14.291,51-YTL’nin davacı(karşı davalı)dan temerrüt faiziyle tahsiline, bozmadan sonra ıslah olmayacağından davalı(karşı davacı)nın 1.883,24-TL’lik ıslaha ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.