Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5225 K.2012/4963

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2007/129-2009/344 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ...k ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 05.,29., 30.,31.,32.,33.,35.,36.,37.,38.,39.,40.,41. ve 42. sınıflarında tescilli "İLKADIM" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin "ADIM" ibaresini 29.,30. ve 32. sınıfta yer alan emtia için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin marka başvurusuna yaptığı itirazın reddedildiğini, oysa 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi gereğince mutlak ret sebebi bulunduğunu, her iki markanın birebir aynı olduğu gibi, aynı tür ürünlerde tescil edilmek istendiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 26.06.2007 tarih ve 2007-M-3047 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu marka başvurusu ile davacı şirketin markalarının iltibasa neden olabilecek düzeyde benzer olmadığını, TPE’ce yapılan işlemlerin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 16.06.1998 tarihinde kurulduğunu, kurulduğu andan itibaren ürünlerini "ADIM" markası ile piyasaya sunduğunu, 30.07.1999 tarih ve 99/012436 sayılı "ADIM" markasının sahibi olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin yeni logosunu içerdiğini, müvekkilinin kullanımının ve marka tescilinin davacıdan daha önceye dayandığını, davacı markasının tanınmış olmadığını, markalar arasında herhangi bir benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket müvekkilinin "ADIM" ibareli markayı davacıdan önce 30.07.1999 tarihinden geçerli olmak üzere tescil edip kullandığını ve marka üzerinde öncelikli hakkı bulunduğunu ileri sürmüş ise de, tescilli markaya dayanılarak kazanılmış bir haktan söz edilebilmesi için, tescilli marka ile marka başvurusunun esas unsurlarının aynı olması gerektiği, ayrıca kazanılmış hakkın ancak markanın tescilli olduğu mal/hizmetler açısından mümkün olduğu,

farklı mal/hizmetlerde yapılacak başvurular yeni bir marka hakkına ilişkin olacağından, farklı mal/hizmetler için yapılacak bir başvuruda tescilli marka nedeniyle kazanılmış bir haktan söz edilemeyeceği, somut olayda davalı şirketin 99/012436 sayılı ve 30.07.1999 tarihli "ADIM+şekil" ibareli 29.sınıfta "yoğurt, ayran, kaşar peyniri" tescilli markanın sahibi olduğu,

davalı şirketin uyuşmazlık konusu "ADIM" ibaresi üzerinde "yoğurt, ayran, kaşar peyniri" yönünden müktesep hakkı bulunduğundan, 29.sınıfın (06).alt grubunda yer alan "süt ve süt ürünleri" açısından kazanılmış hak sahibi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, ancak başvuru kapsamında yer alan 30.sınıf "toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri", 32.sınıf "maden suları, kaynak suları,sofra suları, sodalar,tonikler, meyveli su, boza,

sahlep" açısından ise kazanılmış hak bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 26.06.2007 tarih ve 2007-M-3047 sayılı kararının davaya konu marka başvurusunda bulunan 30. ve 32.sınıflarda yer alan emtia yönünden kısmen iptaline, davalı şirket adına tescilli 22.12.2004 tarih ve 2004/34728 sayılı markanın davaya konu marka başvurusunda bulunan 30. ve 32.sınıflarda yer alan emtia yönünden kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.