KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5366 E., 2010/4794 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Van Asliye 1.Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Van Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.07.2008 tarih ve 2007/597-2008/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkillerinin genel kurul kararı olmaksızın usulsüz olarak yönetim kurulunca belirlenen aidat miktarlarını ödemedikleri gerekçesiyle haksız olarak kooperatiften ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, genel kurul kararı olmaksızın yönetim kurulunca aidat miktarının artırılamayacağı, bu nedenle yönetim kurulunca belirlenen aidat miktarı belirtilerek çıkartılan ihtara dayalı ihraç kararının geçersiz bulunduğu gerekçesiyle davacılardan ... hakkında davanın kabulüyle ihraç kararının iptaline, diğer davacı ... hakkındaki davanın ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davacıların borç miktarlarının belirlenmemesi doğru değil ise de, 1163 Sayılı Yasa’nın 27. maddesininamirhükmüne aykırı olan kooperatif
anasözleşmesine istinaden davacıların iki haklı ihtar koşulu oluşmadan akçeli yükümlülüklerin yerine getirmediklerinden bahisle ihraçlarının yerinde olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5366, K. 2010/4794, 3 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama