Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5425 K.2010/5643

Taraflar arasında görülen davada Sarıkaya Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.07.2006 tarih ve 2002/134-2006/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatife olan borçlarını ödemiş bulunmasına rağmen kendisine borç çıkarılmış olduğunu ileri sürerek, yargılama sırasında davacı vekili tarafından yapılan ıslah ile 31.05.2002 tarihi itibari ile müvekkilinin davalı kooperatife borcunun 554,81 YTL olarak kabulüne, fazladan talep edilen 8.769,56 YTL nedeni ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, % 40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ileri sürdüğü ödemenin kooperatif kayıtlarında görünmediğini, elindeki tahsil makbuzunun gerçek durumu yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 31.05.2002 dava tarihi itibariyle 554,81 YTL dışında davacının davalı kooperatife borcunun bulunmadığının tespitine, davacının % 40 tazminat ödenmesi yönündeki isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalı kooperatif vekili tarafından verilen cevaba cevap dilekçesinde davacının elinde bulunan 01.09.1998 tarihli 668492 numaralı makbuzla kooperatife yatırıldığı iddia olunan 1.171.000.000 TL’nin ortağın borcundan düşüleceğinin kabul edilmiş bulunmasına göre bu miktar da nazara alınarak davacının kooperatife yaptığı ödemelerin hesaplanması sonucu davacının davalı kooperatife dava tarihi itibariyle borçlu olduğu miktarın tespit edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.