Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5865 K.2012/5963

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2008/200-2009/359 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/04/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Güldeniz Doğan ile davalı Casa Oturma Grup Mobilya İmalat İth. İhr. San.ve Tic. Ltd. Şti.vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İtalya’da yerleşik ve bu ülke kanunlarına göre kurulmuş bir şirket olup, her türlü tüketim eşyalarının satımı için mağazacılık hizmetleri ile tekstil, ev tekstili ve aksesuar sektörlerinde faaliyet gösterdiğini, satmakta olduğu ev ve dekorasyon eşyaları üzerinde "Coincasa" markasını kullandığını, bu markanın WIPO nezdinde tescili için başvuruda bulunduğunu, TPE nezdinde yapılan başvuruya davalı şirket tarafından "Casa" ve "Casa club" ibareli markalar dayanak gösterilerek itiraz edildiğini,

itirazın TPE YİDK tarafından kısmen kabul edilerek müvekkiline ait marka tescil başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca 11, 20, 21, 26, 27 ve 28. sınıflardaki mallar bakımından kısmen reddedildiğini, ret kararının yerinde olmadığını, müvekkiline ait marka ile kısmi redde gerekçe olarak gösterilen markaların benzer olmadığını, müvekkilinin markasındaki esaslı unsurun “coın” ibaresi olup, “casa” ibaresinin markada tali unsur olarak yer aldığını, ayrıca “casa” ibaresinin yabancı dilde “ev” anlamına geldiğini,

birçok tanınmış markanın/mağazanın ev ve dekorasyon eşyası kreasyonlarında ek ve tanımlayıcı ibare niteliğinde kullanıldığını, müvekkiline ait markada da bu ibarenin satılan ürünlerin niteliğine ilişkin olarak markada yer aldığını, bu ibarenin Türkiye’de de çok yaygın olarak bilinmesi nedeniyle tüketicilerin markalar arasında bağlantı kurmayacaklarını ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 2008-M-1207 sayılı kararının müvekkiline ait marka başvurusunun reddiyle ilgili kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacıya ait “coıncasa” ibaresiyle itiraza mesnet “casa” markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iltibas doğmasının kuvvetle muhtemel olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını, başvuruya konu markanın müvekkiline ait markalar ile benzer bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, "casa" ibaresinin çekişmeli malların ortalama tüketici kitlesi tarafından yabancı dillerdeki "ev" anlamıyla değil, davalının kullanımla kazandırdığı ayırt edicilik nedeniyle davalı markası olarak algılanacağı, davalı markalarında münhasır veya esas unsur konumundaki "casa" ibaresini aynen ihtiva eden dava konusu başvurunun da davalıya ait seri markalardan biri olarak kabul edilebileceği, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi hükmü anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, bu nedenle davaya konu başvurunun kısmen reddine dair YİDK kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.