Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5975 K.2011/17137

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2009 tarih ve 2005/776-2009/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı dokuma tezgahı makinesinin davalıların taşıyıcı ve sürücü olduğu araç ile taşınması sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.823,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın davalıların gerçekleştirdiği taşıma sırasında meydana geldiğinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat alacağının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, TTK.nun 788. madde hükmü uyarınca hasarın, eşyanın kabulünden önce bilirkişi incelemesi ile tesbit ettirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, dosya içinde mevcut ve emtianın tesliminden hemen sonra inceleme yapan ekspertiz tarafından hazırlanan rapor ve çekilen fotoğraflardan hasarın varlığı sabit olup, bu husus esasen çekişmesizdir. Taşımaya konu dokuma tezgahı hasarlı olarak alıcısına teslim edildiği taşıyıcının temsilcisi olan davalı sürücünün katılımı ile düzenlenen tutanak ile de sabittir. Hasarın tesbiti ve bunun bildirimi gerçekleşmiştir.

TTK.nun 781. maddesinde, taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten, gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu, ziya ve hasarın kendi kusurundan doğmayan bir sebepten ileri geldiğini kanıtlayarak sorumluluktan kurtulacağı hüküm altına alınmıştır.

Dairemiz’in yerleşik uygulamasına göre, TTK.nun 20. maddesi uyarınca basiretli bir tacirin göstermesi gereken dikkat ve özeni yerine getirmediği taktirde taşıyıcı kusurlu sayılacaktır. Taşıyıcının genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlaması yeterli değildir. Ziya ve hasara neden olan olayın doğumunda kusurlu olmadığını da kanıtlaması gerekecektir.

Bu itibarla somut olayda, davaya konu emtianın hasarlı olarak alıcısına teslim edildiğinin çekişmesiz olduğu göz önüne alınarak, taşıyıcının sorumluluktan kurtulabilmesi için TTK’nın 781/2. maddesinde düzenlenen kurtuluş kanıtlarının varlığını ispat etmesi gerekir. Buna göre ispat yükü davalı taşıyıcıda olup, mahkemece, davalı tarafın bu hususta göstereceği delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.