Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5988 K.2011/3911

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.06.2009 tarih ve 2009/445 - 2009/806 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağı ile ilgili olarak Frankfurt Am Main Eyalet Mahkemesi’nce lehine karar verildiğini, hüküm altına alınan alacağını Almanya’da tahsil edemediğini, Türkiye’de tahsili için tenfizinin gerektiğini ileri sürerek, Almanya Frankfurt Eyalet Mahkemesi’nin 03.12.2007 tarih, 2-25-0-48/05 sayılı kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, MÖHUK’un 38/d maddesi gereğince tenfiz kararı verilebilmesi için kendisine karşı tenfiz istenen kişinin usulünce hükmü veren mahkemeye çağrılmış olmasının gerektiğini, müvekkilinin ise yabancı mahkemede açılan davadan haberdar olmadığını, ayrıca ilamın kesinleştiğini gösteren yazı ile bunun onanmış tercümesinin dava dilekçesine eklenmesinin gerektiğini, bu şartın da yerine getirilmediğini, davacıya müvekkilinin borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının aslının ve noter tasdikli tercümesinin ibraz edildiği, tenfize konu karar ile davacının davasının kabul edildiği, davalı vekilinin bu karara itirazının 04.12.2007 tarihli ve 08.03.2008 kesinleşme şerhli kararla reddedildiği, davalının vekil vasıtasıyla yargılamada temsil edildiği, 5718 sayılı Kanun’un 54. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Almanya Frankfurt Am Main Eyalet Mahkemesi’nin 03.12.2007 tarih, 2-25-0-48/05 sayılı ilamının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.