KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6030 E., 2012/5916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
544 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2009 tarih ve 2006/289-2009/196 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 2004 yılında TR 2002 02633 U nolu Faydalı Model belgesi aldığını, ancak bu buluşun yeni olmadığını, dava konusu ürün tasarımının daha önce müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, 1998 yılından beri üretilen ve kamuya sunulan bu ürünün tüm özelliklerinin dava konusu faydalı model belgesinde yer aldığını, sadece davalı tarafından ayrıntı denebilecek değişiklikler yapıldığını ileri sürerek davalı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait buluşun yeni ve sanayide uygulanabilir olduğunu, dava konusu 2633 nolu buluşun tüketicinin can güvenliği düşünülerek icat edildiğini, bu tip buluşlardan, dünyada bir çığır açması beklenmemekte olup mevcut tekniğin geliştirilmesinin yeterli olduğunu, dava konusu buluş ile amaçlananın piyasadaki mevcut LPG tüplerine takılan regülatörlerin hiçbirisinde bulunmayan ve güvenliği artırıcı şekilde tasarlanan çift mandallı emniyet sisteminin bulunması ve dolayısıyla regülatörün tam kilitlenmeden gaz geçişi açılmamasıyla gazın dışarıya sızma olasılığının ortadan kalkması olduğunu,
böylece diğer üreticilerin göremediği bir açığı kapatarak mevcut bir soruna farklı bir çözüm sunduğunu, davacıya ait regülatörde tek mandal bulunduğunu ve mandal henüz gaz geçişini kapatmamış iken kilitleme halkasını terk ettiğini, ürünlerin teknik ve görsel açıdan da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içerisinde bulunan 2. ve 3. bilirkişi raporları ile 3. rapora ek bilirkişi raporunda, davalının faydalı modeline konu buluşun yeni olmadığı, önceki ürünlerle benzer olduğu, aynı işlevi aynı şekilde yerine getirdikleri aynı çalışma yöntemine ve aynı emniyet
sistemine sahip olduklarının tesbit edildiği, her ne kadar davalıya ait faydalı model belgesine konu buluşta açma kapama mandalı üzerinde yer alan girintiler ile 2 adet mandal bulunması nedeniyle faydalı modele konu buluşun yeni olduğu ileri sürülmüş ise de her 2 bilirkişi rapora göre bu hususların sorunun çözümünde belirgin bir farklılık yaratmadığı, tüm regülatörlerde kilitleme mandalının mevcut olduğu, gerek BP ve İpragaz markalı ürünlerde, gerekse faydalı modele konu buluşta çözülen teknik sorunun, gaz açıkken gaz sızıntısını önlemek adına kilitleme halkasının hareketinin önlenmesine yönelik sorun olduğu,
faydalı modele konu buluşta 2 adet mandal olmasının bu teknik sorunun çözümüne bir etkisinin bulunmadığı, tüm regülatörlerin ortak özelliğinin gaz açıkken gaz sızıntısını önlemek için kilitleme halkasının hareketinin önlenmesi olduğu, davalı adına kayıtlı faydalı modele konu buluşun başvuru tarihine göre, 551 sayılı KHK'nın 154-156 maddeleri anlamında yeni olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2002 02633 Y nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6030, K. 2012/5916, 12 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama