KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6321 E., 2010/5510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2008 tarih ve 2007/76-2008/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 2004, 2005 yılı çeltik ekimi nediniyle müvekkil kooperatiften hizmet aldığını, yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının 2004 yılında 4090/A parselde, 2005 yılında 3652 parselde çeltik ekimi nedeniyle kooperatiften hizmet aldığı, alacağın likit olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 7.156 YTL asıl alacak, 1.626,73 YTL işlemiş faize ilişkin itirazın iptaline, bu miktarlar üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, dava konusu edilen alacak hizmet bedeli karşılığı ve hesaplanabilir nitelikte olduğuna göre, davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin likit olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6321, K. 2010/5510, 17 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama