Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6390 K.2011/16525

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/03/2010 tarih ve 2008/181-2010/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 03.01.2006 tarihli genel ticari kredi sözleşmesine dayanılarak davalıya 51.000 TL kredi kullandırdığını, kredi sözleşmesinde müteselsil kefillerin de imzalarının bulunduğunu, borcun ödenmemesi üzerine tüm borçlulara muacceliyet ihbarnamesi tebliğ edildiğini ileri sürerek bakiye 7000 TL alacağın kredi temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kredi sözleşmesini imzalamasının mümkün olmadığını, imzaların tümüne itiraz ettiklerini, müvekkili hakkında yapılan icra takibine itiraz ettiklerini, müteakiben açtıkları menfi tespit davasının müvekkili lehine sonuçlandığını, Laloğlu Şirket yetkililerinin müvekkilinin imzasını taklit ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, genel kredi sözleşmesindeki imzanın davalı ...’nun eli ürünü olmadığının bilirkişi raporu ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.