KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6437 E., 2011/17189 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2009 tarih ve 2009/234-2009/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ...'in tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar, 2002 yılında davalı ile birlikte feshini talep ettikleri limited şirketi kurduklarını, ancak şirketin kuruluşundan bir süre sonra kâr sağlamadığı gibi ortaklar arasında anlaşmazlıklar çıktığını,31.12.2006 tarihi itibariyle fiilen faaliyet göstermeyen şirketin ticari şirket olarak faaliyetini terk ettiğini vergi dairesine bildirdiğini belirterek TTK 549/4 maddesi gereğince şirketin tasfiyesiz olarak feshine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı, kendisinin de şirketin tasfiyesiz feshini istediğini, şirketin üç yıldır faal olmadığını, bu konuda aralarında bir ihtilaf bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların şirketin iki ortağı olup, diğer ortak olan davalının da mahkeme aşamasında dava dilekçesi doğrultusunda beyanda bulunduğu, şirketin feshi konusunda ortaklar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, ortaklar kurulu kararı ile şirketin feshine karar verilebileceği, şirket ortaklarının mahkemeye başvurmasında hukuki menfaatlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı ... temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ...'in tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6437, K. 2011/17189, 16 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama