Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6442 K.2011/17646

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2009 tarih ve 2006/29-2009/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ...Ş.’den alacağının bulunduğunu ve bu şirket aleyhine icra takibi başlattığını, ancak Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen iflasın ertelenmesi kararı nedeniyle takibin durduğunu, davalı gerçek kişilerin değişik dönemlerde davalı şirketin yönetim ve denetim kurulu üyeliğini yaptıklarını, bu kişilerin yasanın kendilerine yüklediği özen ve sadakat borcunu yerine getirmediklerini, davalıların bir kısmının başlangıçtan itibaren davalı şirkette yetkili olmalarına rağmen bu tarihe kadar hiçbir yıllık raporda resmi makamların ulaştıkları sonuca ulaşamadıklarını,

şirketin kötü yönetilmesi sebebiyle şirket öz sermayesinin kayba uğradığını, tüm bu olaylar nedeniyle müvekkilinin doğrudan ve dolaylı olarak zarar gördüğünü ileri sürerek, 5.500 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23.10.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, davalılar ... ve Barmek İnşaat ve Tesisat A.Ş. dışındaki davalılardan toplam 17.279,72 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının alacaklı sıfatının bulunup bulunmadığının belli olmadığını, TTK’nun 305 vd. maddelerindeki şartların oluşmadığını, TTK’nun 309. maddesi uyarınca hükmedilecek tazminatın şirkete ait bulunduğunu, aynı kanunun 336. maddesinde sayılan dava açma koşullarının da somut davada doğmadığını, ayrıca anılan maddeler uyarınca açılan bir davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilinin 28.10.2003 tarihinden itibaren yönetim kurulu üyesi olduğunu, iflasın ertelenmesi kararının ise bu tarihten önce verildiğini, bu nedenle müvekkilinin sorumlu olmasının mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, TTK’da öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, müvekkillerinin şahsi sorumluluklarını doğurabilecek herhangi bir işlemlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın TTK’nun 305 ve devamı maddelerine dayalı olarak açıldığı, kanunun 309. maddesi uyarınca dolaylı zararın bulunması halinde alacaklıların da tazminat isteminde bulunabilecekleri, ancak hükmolunacak tazminatın şirkete verileceği, ayrıca şirketin iflası halinde ortaklık alacaklılarının haiz bulundukları hakların iflas masasına ait olacağı, davacının davalı yönetim kurulu üyelerinin temadi eden sorumlulukları nedeni ile talepte bulunması ve iflasın ertelenmesi ile iflas karar tarihleri gözetildiğinde zamanaşımı definin yerinde bulunmadığı,

davalı şirketin 21.07.2006 tarihinde iflas etmesi ile davacı alacaklının hakkının iflas idaresine geçtiği, davacının hükmedilecek tazminatın kendisine verilmesini istediği, bu durumun TTK’nun 309/1. maddesine aykırılık oluşturduğu, davalı şirket hakkındaki davadan ise feragat edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafça davaya konu edilen zararın dolaylı zarar niteliğinde bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.