Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6456 K.2011/16858

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2009 tarih ve 2008/920-2009/705 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iş seyahati nedeniyle 18.06.2008 tarihinde THY'ye ait uçağa binerek, kartında yazılı 18D nolu koltuğa oturduğunu, 10 dakika sonra İngiliz uyruklu bir kişinin koltuğun kendisine ait olduğunu söylemesi üzerine kabin görevlisinin müvekkilini önce 17C, 18E ve sonra business classtaki bir koltuğa oturttuğunu, uçağın hareket etmesinden sonra buradan kaldırılmak istendiğini, henüz kalkmadan uçağın piste geri döndüğünü, önce hostesin daha sonra da pilotun davacıdan uçağı terketmesini istediğini, diğer yolcuların haksızlığa tepkisi üzerine vazgeçerek onu uçağın en arkasındaki koltuğa oturttuklarını,

kabin görevlilerinin davacıya hem kötü davrandıklarını, hem de diğer yolculara yaptıkları ikramları yapmadıklarını, davacının saygınlığına ve kişisel değerlerine saldırıldığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibare avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sorunun temelinde uçağın tip değiştirmesinin yattığını, bu durumda yer konusunda bazı problemlerin çıkmasının kaçınılmaz olduğunu, davacının disiplin ve itizamı bozacak davranışlardan kaçınmakla yükümlü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yerinin birkaç kez değiştirildiği, uçak görevlilerinin, davacıya diğer yolcuların yanında sert ifadelerle uçuramayacaklarını ifade ettikleri, en başta nazik şekilde bilgilendirmek mümkün iken sert ve onur kırıcı davranışlarda bulunarak manevi itibarını sarstıkları, ancak davacının maddi tazminat talebine konu olayları açıklayamadığı gerekçesi ile, maddi tazminat talebinin reddine, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.