Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6522 K.2010/8071

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2007/166 - 2008/51 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.02.2010 gün ve 2008/10044 - 2010/1325 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1893 yılından beri taşıma alanında faaliyet gösterdiğini, ‘at arabası’ şeklinden oluşan markası ile ‘... Nakliyat’ ibaresini unvanında kullandığını, davalının atlı araba şekil+ ‘...

Nakliyat’ sözcük markasına tecavüz teşkil eden markasının hükümsüzlüğü, unvanında bulunan ‘...’ sözcüğünün terkini için açılan davanın kabul edildiğini, mahkeme kararında kötü niyetli olduğunun tespit edildiğini, davalının infaz edilen mahkeme kararına rağmen yeni firma kurarak yine unvanında ‘...’ ibaresini aldığının, atlı araba şekil + ‘...

Nakliyat’ markasını adına tescil ettirdiğinin ortaya çıktığını, marka ve ticari haklarına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, marka hakkına tecavüzün durdurulmasına, müvekkiline ait markayı taşıyan iş evrakları, araçları ve tanıtma vasıtalarına el konulmasına, el konulanlar üzerinden silinmesine, silinmesi mümkün değilse imhasına, unvanına vaki tecavüzün önlenmesine ve ortadan kaldırılması amacıyla ticaret unvanında bulunan ‘...’ sözcüğünün unvanından çıkarılmasına, haksız rekabetin varlığının tespitine, önlenip durdurulmasına ve maddi durumun ortadan kaldırılmasına,

10 Milyar maddi ve 20 Milyar manevi tazminatın tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, unvandaki ‘... Nakliyat’ ibaresinin unvandan çıkarıldığını, markadaki şeklin davacı markasıyla karışıklığa neden olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 05.02.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.