Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7124 K.2011/4188

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2010 tarih ve 2008/35 - 2010/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının yüklenmiş olduğu Denizli Belediyesine ait yağmur suyu kanal inşaatı hafriyatında 34 MLD 35 plaka sayılı kamyon ile sefer başına 20 TL + KDV karşılığı anlaştığını, müvekkilinin Temmuz-Aralık 2002 tarihleri arasında toplam 475 sefer yaptığını ve karşılığında fiş aldığını, davacının bu seferlerden 150 tanesinin bedeli olmak üzere 3.000 TL'yi fatura mukabilinde ödediğini, bakiye 540,00 TL bedel ile 325 seferin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 325 adet seferin karşılığı olan 6.500 TL + KDV ile bakiye 540 TL olmak üzere toplam 8.210 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki dayanağının bulunmadığını, ibraz edilen fişlerin Tahsin Tosun'a ait olduğunu, müvekkilinin ... ile ticari bir ilişkisinin olmadığını, davacının taraf ehliyeti bulunmadığını savunarak usul ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, taraflar arasında yazılı taşıma sözleşmesi bulunmadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 3. maddesine göre araç sahibinin aynı zamanda aracın işleteni konumunda olduğu,

34 MLD 35 plaka sayılı aracın maliki davacı olduğuna göre ve bu aracın Denizli Belediyesine ait yağmur suyu kanal inşaatı hafriyatında yüklenici davalıya çalıştığı da tartışma konusu bulunmadığına göre davacının araç işleteni olarak dava açmakta menfaati bulunduğu ve sözleşmenin de araç maliki olan davacı ile davalı şirket arasında yapıldığının kabulü gerekeceği, TTK'nun 792. maddesine göre aksine sözleşmenin varlığı ispatlanmadığı takdirde ücretin sefer başına alınmasının hukuki karine olduğu,

bu karinenin aksine bir delil ve belge sunulamadığı gerekçesiyle, 475 sefer karşılığı KDV dahil 11.210 TL ücretten davalı tarafça ödenen 3.370,00 TL düşüldükten sonra 7.840,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.