Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7307 K.2011/17222

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.11.2009 tarih ve 2008/139 - 2009/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin plastik oyuncak üretip pazarladığını, davalı şirketin bu ürünleri ilk defa kendisinin ürettiğinden bahisle müvekkili işyerindeki kalıplara ve 46 paket emtiaya el koydurduğunu, daha sonra 2000 yılında davalının tasarım tescil belgesinin iptal edildiğini, davalının haksız ve kötüniyetli bu davranışı nedeniyle ticari faaliyeti 9 ay engellenen müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 15.000,00 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hiçbir kusur ve kötü niyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce görev yönünden bozulması sonrasında dosyanın intikal ettiği ihtisas mahkemesince yeniden yapılan yargılamada, davacı ürünlerine ve üretim araçlarına haksız el konulması nedeniyle maddi ve manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 426,75 TL maddi tazminat ve 3.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.