Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7542 K.2012/132

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2009 tarih ve 2002/567 - 2009/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada müvekkilinin ithal ettiği mallarla ilgili ödemelerini bankalardan teklif istemek suretiyle TL karşılığı döviz satın alarak yaptığını, davacının davalı bankanın İzmir Şubesi’nden de muhtelif tarihlerde ve muhtelif miktarlarda döviz satın aldığını, davalının 1996-1997 yılları içerisinde müvekkilin satmış oldukları dövizler ile ilgili olarak teklif ettikleri döviz ıskontolarını ve dövizlerde uygulanması gereken pariteyi yanlış uyguladığını ve bu şekilde müvekkilinden 24.806,44 TL fazla para tahsil edildiğini, 28.01.2002 tarihi itibariyle 76.049,63 TL işlemiş ticari faiz alacaklarının bulunduğunu,

ayrıca 1998 Ocak-Nisan dönemi ithalat işlemleri ile ilgili olarak davalının fazladan 4.049,93 TL tahsil ettiğini kabul ederek bu miktarı ödediğini, ancak buna ilişkin olarak işlemiş faiz tutarı 4.512,88 TL’nın ödenmediğini, yine döviz alımlarında bankanın komisyon ve masraf almayacağı kabul edildiği halde 36.260 USD kendilerinden tahsil edildiğini ileri sürerek,

24.806,44 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin 28.01.2002 tarihinden itibaren ticari faiziyle, yine 4.512,88 TL işlemiş faizin 12.09.2001 tarihinden itibaren ticari faiziyle, ayrıca 36.260 USD miktarın 04.02.2002 tarihinden itibaren 1 yıl vadeli mevduatlara uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle komisyon ücretine ilişkin talebini 38.633,59 USD’na yükseltmiştir..

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, ihtarla iade talebinde bulunulmadan temerrüte düşülemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki anlaşmalarda komisyon ücreti alınmayacağının düzenlendiği, yine döviz paritesinin hatalı uygulandığı gerekçesiyle, 24.776,92 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına, yine 3.911,06 TL işlemiş faiz alacağının ve birleşen dava da 2.943,09 TL’nın 04.02.2002 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

./... 2010/7542 2012/132

S:2

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davalı banka 5411 sayılı Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olup, davacı tarafından peşin olarak yatırılan harçlardan da sorumlu tutulması mümkün değildir.

Ayrıca, mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verildiği halde, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Davacı 21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 19.01.2012 - HK