Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7638 K.2010/9460

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2008 gün ve 2007/120 - 2008/68 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.03.2010 gün ve 2008/11487 - 2010/2289 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, “Bel-Ko”ibaresinin müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının broşür bastırıp dağıtarak kendilerini Bel-Ko olarak tanıttıklarını, davalının müvekkilinin tescilli markasını kullanmak suretiyle kalitesiz kömürü ithal Bel-Ko kömürü diye sattığını ileri sürerek davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğinin tespitine ve 35.000.000.000.- TL’nın 556 sayılı KHK’nin 67.madde uyarınca makul bir pay da eklenerek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Paşa Özel adlı bir şahsın yanında çalıştığı sırada bu şahsın kendisi adına telefon hattı alarak bu telefon hattı ile Bel-Ko markasını kullandığını, olaylarla bir ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalının markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedelinin 2.500,00 YTL olabileceği, markanın ilgili ürüne olan talebin oluşmasında belirleyici bir etken olması sebebiyle % 10 oranında ilavenin makul bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının eyleminin davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, 556 sayılı KHK’nin 66/c maddesi uyarınca tespit olunan takdiren 2.500,00 YTL lisans bedeline, aynı Kararnamenin 67. maddesi uyarınca % 10 oranında yapılacak artırım ile toplam 2.750,00 YTL maddi tazminatın, faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.