Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8092 K.2012/9164

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2010 tarih ve 2008/95-2010/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/05/2012 günü hazır bulunan davacı-karşı davalı vekili Av. ..... ile davalı-karşı davacı vekili Av......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 9. sınıfta kullanılmak üzere ‘RESOTTO’ ibareli markasının adına tescilli olduğunu, davalının devir aldığı ‘Şekil+RESTO’ ibareli markanın, müvekkili markasının varlığı nedeniyle tescil edilmemesi gerekirken önceki malikinin tescilini sağladığını, karışıklığa neden olduğunu ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin ibareyi sektörde tanıttığını, uzun yıllardan beri kullandığını, 24 dakika arayla müvekkilinden önce marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 556 sayılı KHK’nin 8/3. maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin müvekkilinin olduğunu, davacının iddialarının tamamen yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davasında da; davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı-karşı davalının ‘RESOTTO’ ibareli markasının 9 ve 42. sınıf mal ve hizmetlerde kullanılmak üzere 29.03.2007 tarihinde tescil edildiği, davalı-karşı davacının ‘Şekil+RESTO’ ibareli markasının ise, 35 ve 42. sınıf hizmetlerde kullanılmak üzere 29.03.2007 tarihinde tescilinin sağlandığı, başvuru saatlerinin farklı bulunduğu, davalı-karşı davacının saat olarak başvurusu sonra ise de 2005 yılından beri markayı tanıtarak kullandığı, öncelik hakkının bulunduğu, otomasyon hizmetinin 42. sınıfta yer aldığı,

restoran otomasyon sistemi adı altında üretilen programın bir bilgisayar yazılımı olduğu, 9. sınıftan ziyade 42. sınıfta yer alması gerektiği, davalı-karşı davacı iddiasının yerinde olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, 42. sınıf hizmet sınıf bakımından davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.