Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8242 K.2010/9874

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2009 gün ve 2007/50-2009/294 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2010 gün ve 2009/14562-2010/3344 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankada vadeli müşterek hesap açtıklarını, başka bankalardan gönderilen para ile de hesap açıldığını, müvekkili ...’un yurtdışından gelip hesabını kontrol ettiğinde dava dışı ...’un yetkisi olmadığı halde parayı çektiğini ve kredi borcu nedeniyle diğer bir hesaba da bloke konulduğunu öğrendiğini, kalan parayı çekerek vakti kısıtlı olduğundan yurtdışına gittiğini, telefon görüşmeleri ile sorunu çözemediğini, müvekkillerinin hesapların bir başkası tarafından kullanılmasına ilişkin yazılı ve sözlü talimatlarının olmadığını ileri sürerek, asıl davada 14.710,00 TL'nın dava tarihinden, birleşen davada 202.527,00 TL'nın asıl dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce “davalı bankanın, davaya konu hesap üzerinde dava dışı ...’un da usulüne uygun olarak müşterek hesap sahibi olduğunu kanıtlayamadığı, bir icazetin varlığının da kanıtlanamadığı, sorumluluktan kurtulabilmesinin müşterek hesabın

asıl sahibi olan davacılara ödeme yapması halinde olabileceği, bu nedenle de davaya konu hesap üzerinde yapılan usulsüz işlemlerin miktarının belirlenerek davacılara iadesine karar verilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmuş, mahalli mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile 108.147,28 TL'nın asıl dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararın davalı Birleşik Fon Bankası A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.03.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.