Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8364 K.2012/8756

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2010 tarih ve 2008/175-2010/45 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Tiğsu Testil San. Tic. Ltd vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1980'li yıllardan bu güne kadar kurucusunun ön adı ile müvekkili şirketin ticaret unvanının ilk kelimesinden oluşturulan "roccobarocco" markasının sahibi bulunduğunu, markanın 1990'lı yıllardan itibaren tanınmış marka haline geldiğini, davalı şirketin bu markalarla iltibas yaratacak şekilde "rocco barocco", "roccoborocco" ve "roccobarocco" ibarelerinin marka olarak adına tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvurulara itirazının diğer davalı tarafından kısmen reddedildiğini,

oysa davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ve müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız şekilde yararlanmak istediğini ileri sürerek, davalı TPE-YİDK'nun 17.03.2008 tarih ve 2007/M-7171, 2007/M-7608 ve 2007/M-7607 sayılı kararlarının iptalini, tescil edilmeleri halinde davalı şirket markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların marka olarak kullandığı ibarelerin aynı olduğu, davalı başvurusunda yer alan 43. sınıf dışında kalan mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davacı markalarının tanınmış marka olduğu, davacı yararına 556 sayılı KHK'nin 8/4. maddesinde yer alan koşulların gerçekleştiği, dolayısıyla davalı başvurusunun 43. sınıf hizmetler yönünden de reddinin gerekeceği, ayrıca davacı ile aynı sektörde bulunan davalının başvurusunun kötü niyetli olduğu, başlı başına bu durumun dahi hükümsüzlük nedeni oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.