KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8781 E., 2010/10246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2008 gün ve 2004/90-2008/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.03.2010 gün ve 2010/3588-2010/3530 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalıların yönetim kurulu üyesi bulundukları kooperatifin eski yöneticisi olduğunu, müvekkili hakkında asılsız ithamlarla sorumluluk davası ile zimmet nedeniyle kamu davası açıldığını, bu davaların müvekkili lehine sonuçlandığını, davalıların haksız ve hukuka aykırı şikayetleri nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 1000 YTL maddi ve 20.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar vekili, zamanaşımı def’i ile birlikte husumet itirazında bulmuştur.
Davalı ..., davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yönetim kurulu üyeleri olarak kooperatif adına hareket ettikleri, dolayısıyla davanın kooperatif tüzel kişiliği aleyhine açılması gerektiği gerekçesiyle pasif husumet yokluğundan davanın reddi ile karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8781, K. 2010/10246, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama