KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8799 E., 2011/7744 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2009 tarih ve 2009/112-2009/1843 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ... hakkında Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/182 E sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtıklarını, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin davalıdan 1.872,38 TL alacaklı olduğunun belirlendiğini, bu bedelin tahsili amacıyla davalı hakkında başlattıkları icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve takibin devamına, alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, karşı davasında taraflar arasındaki acentelik sözleşmesi gereğince müvekkilinin davacıdan 10.000 TL’nın üzerinde alacaklı olduğunu bildirerek şimdilik 100 TL’nın davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, karşılık dava ile dava konusu edilen alacağın tamamının 9.000 TL olup bu miktarın sulh hukuk mahkemesinin görev sınırının üzerinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının talep halinde görevli Ankara Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8799, K. 2011/7744, 27 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama