Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8836 K.2012/1678

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.04.2010 tarih ve 2007/637 - 2010/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’nin temizlik hizmetini üstlendiğini, dava dışı işçinin açmış olduğu dava sonucu hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatı alacağının müvekkili tarafından ödendiğini, oysa işçinin çalıştığı döneme tekabül eden tazminatın tamamından müvekkilinin sorumlu olmadığını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 5.500,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işçi için ödenen ihbar ve kıdem tazminatından davalı ...’nin sorumlu olmadığı, diğer davalıların ise işçinin kendi bünyesinde çalıştıkları dönem için sorumlu oldukları gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı .... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, toplam 4.892,85 TL’nin diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı ...’ye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarına gelince, HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL'ını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktar 2010 yılı için 1.430,00 TL dir. Dava dilekçesinde 5.500,00 TL’nin tahsili istenilmiş, mahkemece, 4.892,85 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. İstemin reddedilen kısmı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.