Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9100 K.2010/10257

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 gün ve 2006/124 - 2008/67 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.04.2010 gün ve sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “... Alışveriş Merkezleri Tic. Ltd. Şti.” unvanı ile yıllardır ev eşyalarının alım satım işi ile iştigal ettiğini, 16.05.2000 tarihinde “E S EV SHOP ALIŞVERİŞ MERKEZLERİ + Şekil” markasını ticari faaliyetine uygun olarak 35. sınıfa dahil “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi” hizmetlerinde kullanılmak üzere tescil ettirdiğini, davalının 29.06.2000 tarihinde “...&...

ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli markanın tescili talebiyle TPE’ne yaptığı başvurunun davalı adına tescil edildiğini, davalının “...&... ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli davalı markasının müvekkilinin tescili markalarındaki “...” ibaresini ihtiva ettiği ve ayrıca markanın üzerinde kullanılacağı emtia listesinin halkı yanıltacak şekilde olduğu hususları nazara alındığında davalı markasının hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, “...&...

ALIŞVERİŞ MERKEZİ” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıdan önce başvuruda bulunduğu, davalı markasının esas unsurunun “EVKUR&...” olduğu, davacı markasının esas unsuru olan “...” ibaresini aynen içeren davalı markasının davacı markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzeri olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar Dairemizce onanmıştır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.